Bain & Company: 90% van de luchtvaart-, ruimtevaart- en defensie-industrie wordt geraakt door beperkingen in de toeleveringsketen

- Amerikaanse en Europese luchtvaart-, ruimtevaart- en defensiebedrijven streven naar een productie die tot zes keer hoger ligt dan de huidige capaciteit.
- Beperkingen in de toeleveringsketen verhinderen leveringen in bijna 90% van de geanalyseerde programma's en vormen daarmee een grotere uitdaging dan arbeid, kapitaal of technische capaciteit.
- Leveranciers lager in de keten moeten vaak sneller opschalen dan voor één enkele klant nodig zou zijn, waardoor knelpunten ontstaan die de meeste hoofdaannemers niet kunnen voorzien.
- De schaalbaarheid van productie ontwikkelt zich tot een nieuwe bron van concurrentievoordeel.

De orderportefeuilles bevinden zich op een historisch hoog niveau, maar de leveringen blijven achter. De orderportefeuille van Boeing is opgelopen tot 695 miljard dollar. Airbus blijft inzetten op maandelijkse verhogingen van de productie van de A320-familie, ondanks aanhoudende beperkingen in de levering van motoren. In de defensiesector vertegenwoordigt de orderportefeuille van MBDA bijna acht jaar aan omzet, terwijl de orderportefeuille van de divisie Missiles and Fire Control van Lockheed Martin in één jaar tijd met 20% groeide, terwijl er al op recordniveau werd geleverd. De kloof tussen bestellingen en productie is structureel en wordt steeds groter.

Beperkingen in de toeleveringsketen vormen een van de grootste obstakels. In een recent onderzoek van Bain & Company onder 15 Amerikaanse en Europese defensieprogramma’s naar de belangrijkste belemmeringen voor groei werd dit vaker genoemd dan personeelstekorten, een gebrek aan technische capaciteit of onvoldoende kapitaal. Het probleem gaat dieper dan de meeste hoofdaannemers kunnen overzien. Wanneer meerdere programma’s tegelijkertijd een beroep doen op dezelfde toeleveranciers lager in de keten, worden deze leveranciers geconfronteerd met een sterke stijging van de vraag die in geen enkele afzonderlijke klantprognose zichtbaar is. De doelstellingen voor productiegroei binnen Amerikaanse en Europese programma's liggen momenteel 20% tot 500% hoger dan de niveaus die tussen 2024 en begin 2026 werden vastgesteld. De huidige orderportefeuilles laten zien dat bedrijven er niet in slagengelijke tred te houden met de instroom van nieuwe opdrachten. Het gevolg is dat landen hun uitgeputte voorraden munitie niet snel genoeg kunnen aanvullen, luchtvaartmaatschappijen langer moeten wachten op de uitbreiding van hun vloot en leveranciers contracten verliezen aan concurrenten die sneller kunnen opschalen (zie figuur 2).

Figuur 2: De productiedoelstellingen in de luchtvaart-, ruimtevaart- en defensiesector liggen tot zes keer hoger dan de recente productieniveaus

Sommige beperkingen zijn algemeen bekend: afhankelijkheid van één enkele leverancier, langdurige trajecten voor leverancierskwalificatie en grondstoffen zoals energetische materialen en zeldzame aardmetalen die van nature moeilijk op te schalen zijn. Andere beperkingen zijn minder zichtbaar en vaak lastiger aan te pakken. Zo staan leveranciers lager in de toeleveringsketen voor grotere uitdagingen dan hoofdaannemers, leidt opschaling tot hogere kosten per eenheid en verkleint het risico op misleidende of onjuiste vraagprognoses de voortgang.

"De productiekloof in de luchtvaart-, ruimtevaart- en defensiesector is geen tijdelijke verstoring, maar een structurele verschuiving die in de komende tien jaar de winnaars van de rest van de industrie zal onderscheiden. Bedrijven die dit als eerste onderkennen en hun toeleveringsketen versterken zodat deze aansluit bij hun technologische en engineeringambities, zijn moeilijker te beconcurreren, lastiger van hun positie te verdringen en beter gepositioneerd voor toekomstige vraag,” aldus Ty Hollingsworth, partner bij Bain & Company in Los Angeles.